aan alles komt een eind….

geplaatst op | 17 mei, 2012 | 5 reacties

soms spreekt mijn moeder wijze woorden…

door het hele huis is het een geordende chaos. Dozen halfvol, dozen vol en netjes gestapeld, stapeltje uit te zoeken hier, stapeltje voor de kliko daar. Welke doos kan al gesloten worden, welke moet nog even open blijven. Welke spullen mogen pas op het laatst ingepakt worden, welke spullen gaan met hem mee en welke met mij. Zal ik dit nog nodig hebben of denk ik het nog nodig te hebben. Moet dit mee of kan het in de tijdelijke opslag. Zal ik dit nog bewaren of toch maar weggooien. Dit mag naar de weggeefwinkel en waarom zal ik iets bewaren dat al zeker 15 jaar ongezien in dozen op zolders gestaan heeft. Wat moet van Pieter nog bewaard blijven of zal ik er nog maar even mee wachten. ‘Dochterlief, zoek jij even uit wat weg kan, wat je nu al denkt mee te kunnen nemen en wat in de opslag moet?’ Deze boodschap gaat na het weekend ook richting oudste zoon.

Terwijl dit continu door je hoofd gaat, je gedachten ordent en jezelf flink op de verhuisrit houdt, schiet in ene het feit door mijn hoofd dat ik hier over 1 nacht nooit meer zal slapen. Dat ik twee van onze drie katten voorlopig niet meer zal zien. Dat ik hem vanaf 1 juni voorlopig niet meer zal zien. Dat er nu werkelijk een einde komt aan een vanzelfsprekendheid die eindigde in een soort luchtledigheid. Nu kijk in naar een uitdaging in plaats van luchtledigheid, naar een toekomst, naar vooruitzichten. Een compleet nieuwe levensfase waarvan sommige dingen gelukkig bij het oude blijven, maar waar het overgrote deel een ontdekkingsreis zal worden waar ik zo aan toe was. En dan vraag ik me ook wel af of er wel zoveel te ontdekken valt, of het werkelijk zoveel veranderingen zullen komen.

Straks draai ik mijn laatste drol op de wc die me vertrouwd was, nog strakser draai ik hem in een compleet andere pot en omgeving. Straks zit mijn aanrechtblok niet rechts maar links. Straks heb ik geen volautomatische thermostaat meer maar een gaskachel die ik handmatig moet bedienen. Straks hark ik niet in de volle grond maar in potten op een enorm dakterras. Straks kan ik een bakkie troost drinken in het ochtendzonnetje.

Aan alles komt een eind en dat is maar goed ook, want het is hoog tijd voor een nieuw begin…

Comments