propvolle verveling……

Het lijkt zo leeg in mijn hoofd. Voor het eerst in mijn leven ervaar ik werkelijk wat propvolle verveling is. Het is geen prettig gevoel. Het is een soort luchtledig waarin ik me niet kan verplaatsen, waarin niets mogelijk is. Het kent geen impuls, geen inspiratie, geen interesse. Ik zit te zitten en wacht. Waarop weet ik niet. Ik voel geen schop onder mijn kont, ik voel me niet schuldig, ik word lamlendig, zielloos. Alle gedachten die door mijn hoofd vliegen landen niet, zijn niet te vatten, zijn niet stil te krijgen. Het is een grote grijze brij die zich niet laat ordenen, niet laat sturen, niet laat structureren. Ook al zeurt er ergens ver weg een verlangen om het te vangen en te ontwarren, een plek te geven. Maar vooral het verlangen de gevulde leegte te begrijpen. Waartoe dient het eigenlijk? Welk nut heeft het. Wat houdt het tegen en doet het dat bewust? Ik kan er geen kant mee op en doorbreken lukt me evenmin. Ik ben overgeleverd aan een soort van gevangenschap, mijn hersens in de boeien geslagen. Als ik het kan doorgronden, dan krijg ik misschien ook meer vat op de reden waarom ik erin beland, of gebeurt het zomaar? Zit er niets achter, of juist iets of is het gewoon zo. Want het is niet leuk, het is niet prettig, ik schiet er niets mee op. Het geeft geen rust, geen gelatenheid, geen zin. Alles wat ik probeer te doen geeft geen voldoening, ik zie er het nut niet van in. Ik dwing mezelf iets te ondernemen, want ik wil zo graag iets doen, vooral om uit die staat van propvolle verveling te kunnen komen. Maar zelfs het dwingen geeft weerzin.

Ik laat het los, ik laat het zijn. Gewoon laten zijn, in al zijn leegte…..

protest van een eitje….

ik haat eitjes met zo’n velletje
zo’n velletje dat niet van de schil af wil
volgens mij had het eitje een kuikentje willen worden
het eigeel en wit houdt zich stevig vast aan het schilletje
volgens mij had het eitje een kuikentje willen zijn….

hoezo dienstbaar…..

ik loop van het Theehuis naar mijn fiets
na ruim een uur wandelen en bijna een uur napraten is het genoeg geweest
ze heeft me weer de ruimte gegeven, ze heeft me aangehoord
ze prikt, ze doorziet, ze geeft een zetje, ze pakt mijn verkeerde been
zo wandel ik nou eenmaal, samen met haar, door mijn oerwoud van rouw
rouw, rouw, rouw, wat breng je me nou

ik nam afscheid van kinderen, afscheid van verleden
afscheid van fundamenten, afscheid van……

MIJN FIETS?!

vol ongeloof staar ik naar een lege ruimte
er schieten honderden gedachten door mijn hoofd
heb ik wel? klopt het wel? ergens anders?
ik grijp in mijn binnenzak, ja het lag niet aan mij!!!
ik twijfel nog eens en nog eens en dan……

motsneeuw jaagt om mijn oren, de wind doet net geen pijn
3 dames achter een receptiebureau’ iene, miene, mutte’
wie van de drie, ja het is de linker politiedame, ik geef aan……
maar na een te lange wandeling mag ik van waakzaam en dienstbaar
ook al is de arm der wet drie dames sterk
gewoon naar huis, achter mijn laptop kruipen en aangeven

nou dames x 3, ik wil maar een ding aangeven:
vervelen jullie je een beetje?
hoezo dienstbaar…..

fantoompijn….

iemand vroeg mij laatst of er oude wonden open gereten zijn. Ik moest er even over nadenken. Ze vroeg het naar aanleiding van het overlijden van een zoon van een moeder die ik ken. Een moeder waar ik een paar jaar geleden mee optrok, deels professioneel, deels ontspannen, met humor en wederzijds respect. Zonder gezeur, zonder geteut, we hadden beiden hetzelfde beeld en doel voor ogen. Niet alleen met haar, degene die mij de vraag stelde is van hetzelfde laken en pak. Topwijven.

Ik moest even nadenken over die open gereten wonden. De dood van mijn zoon, alweer 8 jaar geleden. De dood van haar zoon kwam als een mokerslag binnen. Ik was totaal van de kaart en ik begreep er niets van. Ter verduidelijking: ik heb het afgelopen jaar heel het rouwproces nog eens dubbeldik over moeten doen, dat krijg je als je maar doorgaat en doet alsof je het allemaal onder controle hebt. En als ook nog eens je stiefdochter overlijdt……
Ik ben alle hoeken van rouw in geslagen en ik heb het allemaal ondergaan. Samen met mijn rouwcoach heb ik mijn diepste verdriet kunnen laten zijn.

Die oude wonden zijn geheeld. Wat rest is fantoompijn. Pijn om iets wat er niet meer is. Een deel van mezelf is er niet meer. Maar de pijn blijft. Vaag, onvoorspelbaar, niet te plaatsen, fantoom…..

Maar waarom was  ik dan totaal van de kaart?
Ik was een wond vergeten. Een wond die genadeloos open getrokken werd. Een wond die waarschijnlijk nooit meer als fantoom te omschrijven valt.
Het vacuum waarin je gegooid wordt. De wanhopige, onbegrijpelijke, onbevattelijke situatie waar je eigenlijk schreeuwend uit wilt, maar waar je 24/7 in teruggetrokken wordt. Het geloof, ongeloof, geloof, ongeloof, dit is niet waar, dit is waar, dit is niet waar, dit is waar. Het diepe, peilloos diepe verdriet waarin je belandt. Het niet aan willen gaan. Alles verzet zich.
Ik weet wat het is en wat het meest pijn doet is dat er nu iemand, die ik ken, door hetzelfde moet als waar ik toen doorheen moest. Waar ik weer doorheen ga…..Waar ik weer doorheen moet gaan omdat ik het vergeten was.

Fantoompijn. Een prettig, aanwezige pijn. Er valt mee te leven. Het duurt jaren voordat je weet dat het zover is. Maar tot die tijd…..

Nina, ik denk aan je. Of je wilt of niet.

2017 Fitgirl: de eerste week

Zoals geschreven in mijn vorige blog wil ik in 2017 een échte Fitgirl worden en heb ik 3 voornemens aangenomen: sporten, gezond eten en maximaal 1 keer in de maand alcohol drinken. Inmiddels ben ik een week verder en heb ik een aantal leuke dingen ontdekt.

Sporten:
Ik heb deze week al drie keer spierpijn gehad. Jazeker, al 3 keer! 2 keer van thuis sporten en 1 keer van de sportschool. Oké ik geef het toe: ik ben naar de sportschool geweest. Ik moet zeggen dat het me niet tegenviel. Sterker nog, het viel me alles mee en was zelfs best leuk! Ik was zondag ochtend met Vriendje en een vriend van ons mee geweest naar de Basic Fit. Terwijl zij hun deadlifts deden vermaakte ik mij prima op de andere apparaten en heb ik netjes al mijn spiergroepen afgewerkt. Bij het eerste apparaat raakte ik wat gedemotiveerd omdat de typische spierbonk van een afstandje giechelend stond te loeren maar daarna wist ik die makkelijk minimaal aan de andere kant van de ruimte te houden. Ze zeggen altijd dat je een doel voor ogen moet houden met dit soort dingen. Nu is mijn doel niet om minimaal 10kg afvallen (ik zou wegwaaien als ik dat doe) maar ik wil gewoon sterk en fit worden. Mijn doel is bij elke training nét iets meer kilo’s te kunnen tillen en net wat meer reps te kunnen doen. Een aantal jaar geleden liet ik mij nog tegenhouden door hoe zwaar een training is, nu krijg ik echt een kick als ik ineens 20kg squats en 14kg barbell curl kan doen.

Een ander doel van ons in de Vestingloop in ‘s-Hertogenbosch op 21 mei en dan de 10 kilometer. Maar om daarvoor te trainen heb ik goede thermo shirts nodig die ik deze week ga kopen. Het hardlopen laat dus nog even op zich wachten maar al met al ben ik qua sport tevreden over de eerste week.

Gezond eten:
Het gezonde eten lukt ook aardig. Hoewel ik in een vakantie altijd erg onregelmatig eet heb ik door alle vrije tijd wel even goed de mogelijkheid om alles goed onder de loep te nemen. Fijne hulpmiddelen daarbij zijn apps voor op je telefoon. Ik had al een tijdje de Aqualert om bij te houden dat ik 2l vocht per dag binnen krijg en heb nu ook de eet-meter app van het Voedingscentrum op mijn telefoon staan. Hier voer ik elke dag in wat en hoeveel ik eet en kan aan het einde van de dag een prachtig Excel lijstje downloaden waarin al de voedingswaarden staan. Zo ben ik erachter gekomen dat het helemaal niet gek is dat ik op het randje van het BMI ondergewicht zit aangezien ik minimaal 500kcal per dag te weinig eet! Dank je Voedingscentrum! Ik aanbid deze app echt. Het is even gedoe om alles in te voeren maar na een tijdje staan veel gebruikte producten gewoon tussen de snelkiezer.

Een keer in de maand alcohol:
Nou hier valt nog niet zoveel over te zeggen aangezien we pas een week verder zijn. Mijn verjaardagsfeest was alcoholloos (voor mij dan) een groot succes. Het aanbod aan 0,0% drankjes is grandioos! Radler, Jillz, Bavaria Fruity Rosé, het is allemaal verrassend lekker! Het enige lastige is soms het plannen van meerdere feestjes in een maand, ik ben benieuwd hoe we die gaan ervaren zonder alcohol.

Ik ben pas een week verder maar ik heb een hoop dingen ontdekt die mijn komende jaar erg makkelijk gaan maken. Als je maar even weet waar je moet zoeken en de motivatie hebt om er energie in te steken zijn de middelen om je te helpen gezond te eten en te leven ruim beschikbaar!

2017: goede voornemens

“Today is the first blank page of a 365 page book, write a good one!”

Ik ben normaal niet zo van de quote’s maar deze spreekt mij al een tijdje aan. Ik ben normaal ook niet zo van de goede voornemens maar dit jaar ga ik ervoor: ik wil een echte fitgirl worden. Drie jaar geleden was mijn goede voornemen om vegetariër te worden en ik heb geen dag gezondigd. Dit jaar wil ik fit worden, écht fit en hoop dat ik er net zo gedisciplineerd mee om kan gaan als mijn voornemen van drie jaar geleden.

Waarom een fitgirl? 2016 is een pittig jaar geweest. Nadat ik 8 jaar geleden mijn broer verloor en een jaar geleden ook mijn zusje overleed had ik wat demonen in mijn rugzak. Na in de zomer van 2016 aan het eind van mijn latijn te zijn gekomen heb ik met stevige therapie mijn geest aangepakt. Mijn geest lijkt aardig in balans en het tweede halfjaar van 2016 was helemaal in het ‘volg je hart’ teken. Maar om echt een eenheid te worden wil mijn lichaam ook wat: die voelt namelijk nogal vaak zwaar, loom, ongemotiveerd en in volledige tegenstelling van mijn geest. Dus: ik wordt een échte fitgirl!

Hoe dan? Nou ik heb een aantal dingen op een rij gezet waar ik mee aan de slag wil gaan in 2017:

  1. Sporten. Sporten. Sporten.
    Ja ja ja, iedereen zegt dat hij gaat sporten op 1 januari en zitten de rest van het jaar vast aan een veel te duur sportschoolabonnement waar ze niks mee doen. Nou ten eerste neem ik geen sportschoolabonnement want sportscholen zijn kut. Samen met mijn vriend heb ik thuis een aantal attributen om mee te fitnessen dus dat pak ik als eerste op.
    Daarnaast ga ik samen met een vriendin op zoek naar een leuke sport om samen te doen, want zeg nou zelf, je samen in het zweet werken is veel leuker dan alleen! We beginnen 14 januari met een proefles paaldansen en als dat niet bevalt gaan we samen op zoek naar iets anders.
  2. Gezond eten.
    Nou moet ik eerlijk zeggen dat wij al aardig gezond eten. Ik als vegetariër krijg weinig vetten binnen en verder maken we veel vers in plaats van kant en klaar te kopen. Een frietpan hebben we niet en pizza vergeten we altijd op het boodschappenlijstje te zetten. Maar we gaan nog een stap verder: dagelijks lekkere smoothies, salades voor op het werk, gevarieerder koken en goed uitzoeken hoe ik aan die eiwitten kom die al die bodybuilders per dag eten als vegetariër.
  3. Een keer in de maand alcohol.
    Ik moet toegeven dat ik bang was dat mijn vriend teleurgesteld zou zijn toen ik dit voornemen aan hem voorschotelde maar hij zei meteen ‘ik doe mee’. Hij is al een tijdje fanatiek aan het sporten en vindt eens in de maand alcohol daar eigenlijk wel bij horen. Voor mij is het een dieper lichamelijke aandrang aangezien ik na 2 wijn al een kater heb zo groot als de Big Ben. Ergens zegt mijn lichaam dat alcohol niet zo goed te verteren is door mijn 1,62m en 48kg. Na 27 jaar besluit ik toch maar eens te luisteren.

Dus, in 2017 wordt ik een échte fitgirl!

Wat zijn jouw goede voornemens?

 

8…………..

langzaam verdwijn je
uit ieders geheugen
het is ook al zo lang geleden
niet meer actueel
langzaam verdwijn je op de achtergrond
van je weet wel, dat was toen

dat was toen
toen is lang geleden
het doet er niet meer toe
vandaag is nu, blijf niet lang hangen
maar voor mij
hangt de tijd al 8 jaar doodstil……

Pieter

voor hen…….

ik graaf in mijn hoofd
naar woorden die er niet zijn
ze zijn niet gezaaid of vanzelf ontsproten
ik kijk naar de stilte en zie niets
hoor niets, voel niets, maar weet
ik wil niet voelen, het komt te dichtbij
maar ik weet

ik weet wat het is om iemand te missen
iemand die zomaar verdwenen is
zoeken naar leven of zoeken naar dood
waar ben je, maar ben je er nog wel
staren naar eindeloze vertes
horizon, branding, bosrand, wad
hopend op een glimp, een teken
dag in, dag uit, nacht in, nacht uit

het is leeg, het blijft leeg
de enige die het kan vullen
is zoek……

kerstboom in la…..

ik woonde ooit, lang geleden in een duplex bovenwoning. Het huis stamde uit hetzelfde bouwjaar als ik. Vond ik toen wel leuk, het geeft een speciaal gevoel, een soort band die je niet echt beschrijven kunt. Het was een huis met een enorme raampartij aan de voorkant en aan de achterkant. Origineel was het huis verdeeld in een voorkamer en een achterkamer. Een kamer en suite heet dat geloof ik. Tussen de twee kamers zaten, in mijn huis, twee kasten, waarvan je de linker vanuit de voorkamer kon openen en de rechter vanuit de achterkamer en andersom natuurlijk. En tussen die twee kasten een glazen tussendeur. Zo was de woning toen ik hem toegewezen kreeg.
Het huis was door die enorme raampartijen niet alleen doorzon, maar ook doorkijk. Via de overburen kon ik bijkans op de eettafel van de buren achter hen kijken. Overburen hadden namelijk ooit de kasten en de glazen deur gesloopt waardoor er een enorme huiskamer ontstaan was. Ik kon dwars door hun huis heen kijken, voor de overburen stopte het gluren bij mij bij de glazen tussendeur. In ieder geval de eerste 2 jaar. Daarna had ik na flink slopen ook een enorme huiskamer.
Maar goed, ik kon dus flink gluren bij de buren. En rond deze tijd 34 jaar geleden stond ook bij de overburen een mooie kerstboom. Zomaar in ene. Had het niet zien aankomen. En dat was raar, want ik was die dag gewoon thuis. Zo kijk je naar buiten en veegt je blik langs het raam van de overburen en zie je wat je het hele jaar door al ziet en dan kijk je een half uur later en er staat een boom. In vol ornaat met lampjes aan en al. Ik krabte ongezien op mijn achterhoofd. Hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen……

Twee dagen na oud en nieuw hetzelfde laken en pak maar dan andersom. Zo stond er een boom en zo was hij verdwenen. Ik snapte er helemaal niets van, want ik was toch snel een uur of 2 bezig met optuigen voor kerst en aftuigen na kerst. Ik zag bij hen helemaal niets gebeuren. Soort van aan-uit kerstboomknopje hadden ze.

Een jaar later was ik rijp voor een luier want ik heb nog nooit zo hard gelachen als toen. Rond deze tijd, maar dan 33 jaar geleden stond ik uit het raam naar buiten te kijken in afwachting op zoonlief die van school kwam. Ik zie in mijn ooghoek iets bewegen en met mijn ogen in mijn ooghoeken gelaten keek ik naar de overkant. Want overbuurman zet iets neer bij het raam, maakt een paar weidse bewegingen en pling! daar stond een complete kerstboom in vol ornaat! Met mijn ogen nog steeds strak in mijn ooghoeken keek ik mijn ogen uit. ‘Wat was dat!!!!!’
Zoonlief kwam thuis en mijn aandacht was weer overal behalve bij de overburen. Ik zette onze kerstboom en het hele voorval raakte in de vergetelheid.
Toeval of niet, ik stond weer bij het raam te wachten op iemand die langs zou komen. Het was een paar dagen na oud en nieuw. En in mijn ooghoek zie ik weer wat gebeuren aan de overkant, maar nu kon ik het helemaal volgen. Kramp in mijn ooghoeken, maar er ging een wereld voor me open. Buurman pakt de boom, trekt kennelijk de stekker uit het stopcontact, klapt alle takken recht omhoog, tilt de boom op, open de onderste la van de buffetkast en weg is de kerstboom.

Sindsdien was het voor mij zonneklaar: ik neem nooit van mijn leven een kunstkerstboom en zeker niet een die in een la past! Want een boom kopen, komt in mijn volgende verhaal weer naar boven, de boom kerstliedjes zingend optuigen met zoonlief hoort gewoon bij het ritueel kerstmis. Dat is geen staak uit een la trekken, takken openklappen, stekker in het stopcontact en klaar. Geen dennengeur, geen juiste vlakverdeling van lampjes en ballen, geen gelukzalig moment wanneer de stekker in het stopcontact gaat en genieten van die ene dennennaald die rechtop in de vloerbedekking bleef steken en waar net je voet moest staan. Nooit van mijn lieve leven!

Op naar het volgende verhaal: Joos koopt een kerstboom……

verhalen in stilte…..

gedachten

mijn hoofd praat de hele dag

vertelt me de mooiste verhalen

nooit eens stil, nooit echt moe

fluistert, praat, schreeuwt,

maar soms als ik staar naar verre einden

of zomaar overvallen word door niets

is het stil of lijkt het maar zo

dan zie, dan voel, dan kijk ik

zonder geluid, zonder tekst

zonder voice-over kan ik beleven

daar zijn geen woorden, geen uitleg voor

een gevoel, een emotie, een ik weet het niet

ik laat het gaan, ik laat het gebeuren

want voor ik het weet

wat heeft mijn hoofd me nu weer te vertellen……